“...Çarşak kar karışımı kolay kulvardan yukarıya doğru ilerledik (9.00). Sonrasında Utku kar kulvarının bittiği noktadan yukarı 10 metre emniyetsiz tırmandı. Görece zor olduğunu düşündü ve kendisine rahat bir nokta bulup bize ip attı. Yanına geldik. Utku oradan sola doğru lider tırmandı ve 1. istasyonu kurdu. Beni yanına çağırdı. O noktada ne yöne gideceğimize karar vermeye çalıştık. Buradan sola doğru çıktık ve bir bacaya girdik. Bacanın üzerinde çok sağlam çakılmış 1 sikke ve 1 friend (Not: Yaylı takoz – tahminen Wild Country – offset – 1996) ile 2. istasyonu kurduk. Tekrar rotaya karar vermeye çalıştık. Sol yan geçiş zor görünüyordu. O nedenle sağ tarafa karar verdik. Eğimli bir set üzerindeydik. Bürkan üstünü değiştiriyordu. 11.30’da telsizle konuştuk. Bürkan kamp ekibine telsizle ‘ikinci ipe geçiyoruz’ dedi. İstasyonda Utku benim üzerimdeydi ve Bürkan altımdaydı. Üçümüz de yardımcı emniyet ipleriyle istasyona bağlıydık. Utku istasyondayken yaklaşık yarım metre yukarıya bir ara emniyet malzemesi (friend) yerleştirdi, kontrol etti ve bu malzemeye hafif yüklenerek benden kazmasını istedi. Çantasını istasyonda bırakmıştı (daha sonra biz götürecektik). Bu arada artık emniyetini ben almaya başlamıştım. Kazmasına uzandı ve aldı. Ancak uzandığı sırada, ilk hamle öncesinde ara malzemesi yerinden çıktı. Göz göze geldik. İstasyona güveniyordum. Emniyeti belden aldığım için önce benim belime düştü ve ben de istasyondaydım. İstasyona yükün binmesiyle yerinden ilk çıkan sikke oldu. Çünkü istasyondaki friend göz hizamdaydı ve yük bindiğinde, düşüş anına kadar yerinde kaldığını gördüm. Sonra düştük.

Kendime geldiğimde tanıdık olmayan bir yerdeydik. İpe asılıydık, ipe ayağımdan asılıydım. Baş aşağı bir pozisyona yakındım. İlk Utku’yu gördüm, yukarıdaydı. Bürkan benden aşağıdaydı. Her ikisi de yarım metre mesafedeydiler. Bürkan’ın nefes aldığını gördüm. Sonra yine bayıldım. Kafasında ve ellerinde kan gördüm. Utku nefes almıyordu. Aşağıya haber vermek istedim. Aklıma telsiz ve telefon gelmedi. Her ikisi de Bürkan’daydı. Düdük de Utku’daydı. Onu da almadım. İpi ayağımdan çıkardım emniyet perlonlarım üzerimde yoktu. Ayağa kalktım ancak tekrar düştüm. Düşerken yine kendimi kaybettim. Kendime geldiğimde yüzüstü uzanıyordum. Aşağıdakilere haber vermeye kilitlenmiştim. Yakınımda Bürkan’ın ‘hydration pack’ini gördüm. Sürünerek suya uzandım. Böylece kulvarın bitim noktasındaki boşluktan uzaklaşmış oldum. Tekrar kendimden geçtim. Uyandığımda su donmuştu. Sonra aşağıya haber verdim. Kafa fenerim polar ceketimin yan cebindeydi. Kaz tüyü eldivenleri içime sokmuştum. Ellerimi onlar kurtardı. Tırmanırken hava çok iyiydi. Utku’nun üzerine gri Gore-tex’i ben verdim, tırmanırken çıkardı. Utku tırmanış öncesinde malzemeyi koşumuna takılı olarak kuşanmıştı...”

• Yaşadığımız kazada ODTÜ DKSK’dan iki arkadaşımız, Seza Bürkan Yüksel ve Utku Kocabıyık hayatını kaybetmiştir. Bürkan ve Utku helikopterle Niğde Devlet Hastanesi morguna ulaştırıldıktan sonra, Ankara Adli Tıp Kurumuna getirilmişlerdir. Arkadaşlarımızın otopsileri 3 Ocak 2007 günü gerçekleştirilmiştir. Otopsi sonuçlarına göre, Bürkan şiddetli kafa travması, Utku da kaburga kırılması sonucu oluşan hemotoraks sebebiyle düşme sonrası anında hayatlarını yitirmişlerdir. Bürkan, 4 Ocak 2007’de Adapazarı’nda, Utku ise 5 Ocak 2007’de Denizli’nin Tavas ilçesi, Konak beldesinde toprağa verilmişlerdir. Üç kişilik tırmanış ekibinden Hüseyin Kapukaya yaralı olarak kurtarılmış, önce Niğde Devlet Hastanesine oradan da Gülhane Askeri Tıp Akademisine (GATA) ulaştırılmıştır. Her iki ayağında da bilek kırığı ve topuk çıkığı bulunan Hüseyin 2 Ocak günü ameliyata alınmış ve operasyon sonucunda çıkıklar ve kırıklar sabitlenmiştir. Hüseyin halen, ayak parmaklarındaki donma sonrası doku kaybı riski ve tek akciğerindeki sönme nedeniyle GATA’da tedavi görmektedir.

• Kurtarma operasyonu, kaza duyumunun saat 13.00’de Ankara’ya ulaşmasıyla başlamış ve başlangıcından sonlandırılmasına dek ORDOS ve ODTÜ DKSK’dan oluşan ODTÜ Kurtarma Ekibi tarafından yürütülmüştür. Kurtarma ekibinin kaza yerine ulaştırılması ve kazazedelerin tahliyesi aşamalarında, Özel Kuvvetler Komutanlığı Doğal Afet Arama Kurtarma Birliği (DAK), operasyona katılmıştır. Operasyon süresince ayrıca, Hacettepe Üniversitesi, Türkiye Dağcılık Federasyonu, İstanbul Teknik Üniversitesi, AKUT ve DAST Derneği’nden dağcılar da destek ekibine katılmıştır.

• Yaşadığımız bu büyük ve acılı kazada ve kurtarma operasyonunda kayıplarımızın acısının yanında, ODTÜ ekibi olarak bizleri yaralayan ve üzen bazı gelişmeler yaşanmıştır: Operasyonun başından sonuna yerel yetkililerin ekibimize karşı tutumu olumsuzluklar içermiştir. İlk olarak, helikopterlerin devreye girmesinde yaşanan gecikmede, il ve ilçe yönetimlerinin, il ve ilçe jandarma yetkililerinin ODTÜ ekibini devreye sokmakta yaşadığı çekince önemli rol oynamıştır. Yerel yetkililerin dağcılık sporu, ülkemizdeki dağcı ekipleri, Aladağlar bölgesi ve Demirkazık zirvesinin coğrafi özellikleri konularındaki yetersiz bilgileri operasyonun her aşamasında ciddi sorunlar doğurmuştur. Kaza geçiren ekibin tırmanışları öncesinde (30 Aralık günü saat 10.30) Jandarmaya yaptığı bildirimin değerlendirilememiş olması; kaza duyumu aldıktan sonra İlçe Jandarma Komutanının müdahale için gerekli koşulları belirleyememesi ve Çamardı İlçe Kaymakamının basına ve yetkililere yaptığı açıklamalarda kazanın yanlış yansıtılması, kurtarma operasyonunun hem geç başlamasına hem de operasyon süresince ODTÜ ekibinin yıpranmasına neden olmuştur. Jandarmaya, üç dağcının teknik tırmanış sırasında düşerek kaza geçirdiği kazazedeler tarafından iletilmiş olmasına rağmen, Çamardı İlçe Kaymakamı hem basına hem de diğer üst düzey yetkililere, dağcıların tipi altında mahsur kaldığı bilgisini vermiştir. Kendisi de olay yerinin çok uzağında olmayan dolayısıyla tipi ya da fırtına riski olmadığını görebilecek durumda olan Kaymakam Beyin bu açıklaması kurtarma operasyonunun niteliği konusunda Jandarma yetkililerini, DAK komutanlarını, basını ve aileleri yanıltıcı olmuştur. Olay yerine gelen ya da ajanslar aracılığıyla haber ulaştıran basın organları ilk kaynak olarak yerel yetkililere başvurmuş, onların yönlendirmesi olmadığı için de kurtarma operasyonunu fiilen yürüten ve koordine eden ODTÜ ekibinden bilgi almayı tercih etmemişlerdir. Bu durum, kaza geçiren arkadaşlarımızın isimleri, durumları, bulundukları yer gibi hassas konularda basına sürekli yanlış ve çelişkili haberlerin yansımasına neden olmuştur. Benzeri şekilde haber kaynağı olarak tercih edilen Akut Niğde temsilcisi Nedim Urcan ise, kısa süre içerisinde basın ilişkilerini ODTÜ ekibine yönlendirerek kendisinden kaynaklanabilecek bu tür yanlış bilgilendirmeleri engellemeye çaba göstermiştir. Yerel yöneticilerin ODTÜ ekibine karşı tutumu bununla da sınırlı kalmamış, Çamardı Kaymakamı, kaza geçiren arkadaşlarımız hakkında, yeterli bilgi sahibi olmadan, yaralayıcı tanımlamalar ve suçlamalarda bulunmayı sürdürmüştür.

• Operasyona büyük katkısı olan DAK timi ise, tüm personeli ve komutanları Albay Erol Türkmenoğlu dahil olmak üzere, ekibimizle son derece etkili bir ortak çalışma içerisinde bulunmuş, tüm ODTÜ ekibine manevi anlamda da destek vermiştir. Kazazedelerin Kuzey-Batı rotası gibi teknik bir tırmanış rotası üzerinden helikopter ile alınarak tahliye edilmesi DAK timi ve tecrübeli pilotları sayesinde mümkün olabilmiştir.  
  

• Raporumuzda da ayrıntılarıyla belirtildiği gibi, kurtarma operasyonu, 2 Ocak günü saat 19.45’e kadar devam etmiştir. Kazazedelerin helikopter tahliyesinin ardından, kendi operasyonunu tamamlayan DAK timi kurtarma ekibi ile mutabakata varıp kışlasına dönmüş, ancak kurtarma operasyonunu gerçekleştiren ORDOS kurtarma ekibi hat döşedikleri duvardan ancak saatler sonrasında inmişlerdir. DAK timinin ayrılmasıyla birlikte, Niğde Jandarma Komutanları, Çamardı Kaymakamı ve diğer yetkililer de Demirkazık köyünü terk etmişlerdir. ORDOS ekibinden 5 kişi, kış koşullarında, gece, uyumadan ya da dinlenmeden, teknik tırmanış gerçekleştirerek 10 saati aşan süre boyunca kurtarma gerçekleştirdikten sonra döşedikleri tüm rotayı kendileri toplamış ve aşağıya yürüyerek inmişlerdir. Destek ekibinden kalan 7 kişi de bu ekiple birlikte inmiştir. Operasyonun belki de en riskli kısmını içeren bu saatlerde yerel yetkililerin hiçbiri olay yerinde bulunmamıştır. Kurtarma ekibinin dağdan inmesi aşamasında İlçe Jandarmadan hiçbir konuda destek alınamamıştır.

• Yaşadığımız bu acı kaza ve sonrasında gerçekleştirdiğimiz kurtarma operasyonu sonrasında edindiğimiz deneyim bizleri ilerisi için de yeni girişimlere yönlendirmiştir. ODTÜ Ekibi olarak, yani ORDOS ve ODTÜ DKSK yaptığımız değerlendirme toplantısı sonrasında iki önemli karar ortaya çıkmıştır:Özellikle Aladağlar bölgesinde yaz ya da kış teknik rota tırmanışlarda gerçekleşebilecek kazalarda, kazazedeye ulaşma ve tahliye konusunda ODTÜ ekibi, şu an için yeterli tek ekip olarak gözükmektedir.  Bu durumun ekibimize yüklediği sorumluluk çok büyüktür. Bunun için, ODTÜ ekibi, ORDOS öncülüğünde hem kendi bünyesinde hem de diğer kulüplere dönük olarak “teknik dağ kurtarma” konularındaki birikimini yaymak için harekete geçecektir. En kısa zamanda, ORDOS bünyesinde yedekli olarak kurtarma timleri oluşturulacak, malzeme ve organizasyonel başlıklar yeniden derlenip planlanacaktır. Ayrıca, ODTÜ DKSK bünyesinde sürdürülmekte olan kurtarma eğitimleri zenginleştirilerek, ORDOS ile ortak düzenlenecektir. İkinci karar olarak beliren şey ise, teknik rotalarda gerçekleşen kurtarma operasyonlarındaki helikopter desteğinin netleştirilmesi gerekliliğidir. Bunun için de ORDOS en kısa zamanda gerekli protokol görüşmelerini gerçekleştirecek ve bundan sonraki operasyonlarda gecikmeleri önleyecek bir sistemin planlamasını yapacaktır.

• Dağ kazalarında, yerel Jandarma birimlerinin belirleyiciliği yaşadığımız olayla bir kez daha ortaya çıkmıştır. ODTÜ ekibi olarak, dağcılık etkinliklerinin Jandarmaya bildirimi, raporlama ve bunun karşılığında Jandarmanın ve yerel yetkililerin sorumlulukları konularını yeniden gündeme getirme kararı alınmıştır. Bunun için de gerekli girişimler başlatılacak, sorumlularla görüşülecektir.