Henüz Sakarya barlarında nostaljik 45’lik gecelerinin yapılmadığı
zamanlardı. Radyolarda Ümit Tunçağ’ın dışında eski türkçe pop parçaları
çalan DJ de pek yoktu. Konur Sokak’taki ilk dernek merkezimizde bir
akşam sohbetinde doğdu fikir, babası kimdi muamma…
Herkes evindeki eski plakları getirsin, duvarlara bulabildiğimiz eski
posterleri asalım, bir de katılanlar o yıllardan kalan giysilerle
gelirlerse ne de güzel olur dedik ve giriştik işe.
İlk Geçmişe Özlem 1998 yılının Aralık ayında yapıldı Konur Sokak 36
numaradaki 4 katta. Katılanlar ORDOS’lular, DKSK’lılar ve bu iki grubun
arkadaşlarıydı,
bunların arasında soprano dostumuz Besra Alaca ve arkadaşlarının da
bulunması geceye beklenmedik bir hava katıverdi. O ilk gecenin katılım
ücreti sanırım 1 milyon liraydı ve buna 2 içecek, yiyebildiğince soslu
makarna dahildi.
Sonrasında her yıl olmasa da fırsat buldukça yaptık ”Geçmişe Özlem”
gecelerimizi ve hepsi birbirinden eğlenceli oldu. Erkin Koray’dan Cem
Karaca’ya, Boney M’den The Sweet’e çaldık, dans ettik. Orhan abi
hep vazgeçilmezdi. Berkant Samanyolu’nu söylemeden hiç eve gitmedik.
Bilgi yarışmaları yaptık o günlerin ünlülerini, çizgi filmlerini, gözde
mekanlarını soran; sorular kimilerine çok zor gelse de sınıfta kalan
olmadı hiç.
“Geçmiş Özlem”lerin sonuncusu, şu anki dernek merkezimizin bulunduğu
ODTÜ Çamlık Sitesinin spor salonunda yapıldı, bu defa herkes daha
hazırlıklıydı; annelere, teyzelere sandık açtırmakla kalınmayıp, bit
pazarı bayağı bir dolaşılmıştı. Kimileri kapıdan girdiği anda dansa
başladı ama ilk saatlerde köşelerde oturanlar bile gecenin sonunda
zıplamaktan ter içinde kalmıştı. Gecenin sonunda ortak düşünce gene
aynıydı: Erken bitti !…
Son “Geçmişe Özlem”e katılanlardan o
geceye ait izlenimlerini bu sayfada yayınlanmak üzere
adresine göndermelerini rica ediyoruz.
Henüz Sakarya barlarında nostaljik 45’lik gecelerinin yapılmadığı
zamanlardı. Radyolarda Ümit Tunçağ’ın dışında eski türkçe pop parçaları
çalan DJ de pek yoktu. Konur Sokak’taki ilk dernek merkezimizde bir
akşam sohbetinde doğdu fikir, babası kimdi muamma…
İlk Geçmişe Özlem 1998 yılının Aralık ayında yapıldı Konur Sokak 36
numaradaki 4 katta. Katılanlar ORDOS’lular, DKSK’lılar ve bu iki grubun
arkadaşlarıydı,
bunların arasında soprano dostumuz Besra Alaca ve arkadaşlarının da
bulunması geceye beklenmedik bir hava katıverdi. O ilk gecenin katılım
ücreti sanırım 1 milyon liraydı ve buna 2 içecek, yiyebildiğince soslu
makarna dahildi. 
Sonrasında her yıl olmasa da fırsat buldukça yaptık ”Geçmişe Özlem”
gecelerimizi ve hepsi birbirinden eğlenceli oldu. Erkin Koray’dan Cem
Karaca’ya, Boney M’den The Sweet’e çaldık, dans ettik. Orhan abi
hep vazgeçilmezdi. Berkant Samanyolu’nu söylemeden hiç eve gitmedik.
“Geçmiş Özlem”lerin sonuncusu, şu anki dernek merkezimizin bulunduğu
ODTÜ Çamlık Sitesinin spor salonunda yapıldı, bu defa herkes daha
hazırlıklıydı; annelere, teyzelere sandık açtırmakla kalınmayıp, bit
pazarı bayağı bir dolaşılmıştı. Kimileri kapıdan girdiği anda dansa
başladı ama ilk saatlerde köşelerde oturanlar bile gecenin sonunda
zıplamaktan ter içinde kalmıştı. Gecenin sonunda ortak düşünce gene
aynıydı: 